Huisdier en rouw

Over het algemeen overleeft een baas zijn hond en/of kat, maar het kan ook anders. Als de baas overlijdt zijn de nabestaande geschokt, intens verdrietig en druk met van alles regelen. De hond en/of kat heeft door dat er iets is en mist zijn baasje. Ze weten alleen niet wat er aan de hand is, maar ze missen het baasje wel. De gewoontes missen ze het meest, zoals de vaste dagindeling. U merkt zelf dat de hond/kat zich anders gedraagt

Mijn ervaring met een overlijden thuis is dat een kat vaak al bij de overledene ligt. Voor een grote hond is dat vaak wat lastig. Als iemand op bed is overleden dan is het toch goed om de hond bij zijn baas te laten ruiken. Een hond weet dan gelijk dat zijn baas is overleden. Gaat uw kat of hond minder eten dan u gewend bent probeer dan spelende wijs uw huisdier weer te laten eten. Een balletje, een zoekspelletje waar een lekker koekje tegenover staat vindt een hond altijd leuk. Een extra wandeling is een goede afleiding voor de hond.

Uw huisdier wil ook afscheid nemen

Als uw uitvaartleidster zal ik zoveel mogelijk doen om uw huisdier afscheid te laten nemen als de hond of kat daarvoor niet de kans heeft gekregen, bijvoorbeeld als iemand in het ziekenhuis is overleden.

Mijn verhaal uit eigen ervaring:

Het baasje van twee honden is in het ziekenhuis overleden en daarna overgebracht naar een rouwcentrum. Mevrouw merkte na een aantal dagen dat haar twee hondjes niet in hun normale doen waren. Ze vroeg, na wat aarzeling (het lijkt een vreemde vraag),  aan mij of het mogelijk was om de hondjes afscheid te laten nemen van het baasje. Ik heb mevrouw en de twee hondjes opgehaald en samen zijn we naar het uitvaartcentrum gereden. Meneer lag daar mooi opgebaard. Het hondje die het meest uit haar doen was heeft mevrouw opgepakt en bij meneer op zijn buik gezet. Het hondje ging snuffelen en likte zijn baas in z’n gezicht. De hond heeft dat ongeveer een halve minuut volgehouden en hield er toen mee op. Het dier wist wat er aan de hand was en heeft op haar manier afscheid genomen.

Daarna heeft mevrouw het andere hondje bij meneer gezet. Die heeft kort aan meneer gesnuffeld. De trui van meneer was wel vies geworden door de pootjes van de honden, maar dat hoorde bij meneer volgens mevrouw. Een paar dagen later kreeg ik te horen dat het weer goed ging met de hondjes. Ze waren weer zoals ze waren. Ze was heel blij dat ze dit heeft gedaan voor de hondjes, ze hebben elk op hun eigen manier afscheid kunnen nemen van de baas.  Het enige wat haar nog was opgevallen was dat de hondjes nog wel reageerde op het dichtslaan van deur van dezelfde auto als hun baas!